Bazen çiçekler de ağlar ve anlar çiçekler de onları anlamayanların dilinden..Bir çiçek anlatır,bitkilerin savaşını dinlersiniz,bir yaseminin zihninden...

sıva,beyaz,esmer..bu duvarlar şahitlik etti tüm günahlarımıza...

üzerine sıva çektiğimiz tüm ahlarımıza..

evimizin bahçesinde,yaşamak hayalleri kurardım,mor leylak kokuları kol gezerdi hayallerimde

annem seslenirdi,yemek vakitleri çalar sanırdım tüm hayalet yaşamımı

leylak kokularının yerini akasyalar alana değin bilmiyordum hayallerimi o evde bırakanın ben olduğunu

akasyalar...senin gibi beyaz senin gibi sarhoşluk verici kokarlar..

müthiş bir his tüm bedenini sarar sarmalar..

akasya kadar iddalı değildi fakat huzur verirdi bana leylaklar..

bir yanımda bir yıldızı dinlemek uğruna sağır  kaldığım tüm anlar

diğer yanda aynalara gömdüğüm,her duvarda leke gibi gördüğüm günahlar..

yaşamaya ramak kala bahçeli bir evde ölmeyi nasip et bana tanrım

annem yeniden beni akşam yemeğine çağırsın..

aşk müthiş bir delilik,huzuru gölgeleyen

bırakacağım akasyaları ellerimden her yeri leylak kokuları alabildğince sarsın...

biraz şefkate ihtiyacım var bu kurak yüreğimde dinginlik sel alsın

tanrım beni leylaklar arasında ayır ruhumdan

konuştuğum son duvarda büyükçe bir akasya resmi vardı,bırakın öyle kalsın....